Sabah erkenden kalktım kahvaltımı ettim. Otobüse bindik iki kişi eksikti. Yol parası biraz arttı olmadıkları için. Çocuklarla selamlaştık. Okul kapalıydı.
Hocamız geldi kapıyı açtı.
Çocuklarla bugün müzik dersi işledim. 23 Nisan'ın yaklaşması sebebiyle. Hepsine sordum kaç günümüz kaldı geriye doğru sayalım bugün ayın kaçı? Dedim. Matematikle ilişkilendirdim. Kaç gün kaldığını hepsi söyledi. Peki bugünün anl ve önemi hakkında bir fikri olan var mı? Diye yönlendirdim. Atatürkün bizlere armağan ettiği bayram dediler. O zaman neyden dolayı armağ bizlere armağan etti bakalım? Tabi biraz düşündüler ipucu verdim. Bir şey açıldı o gün dediğim zaman hepsi bildi.
23 Nisan ile ilgili bir şarkı yazıcam tahtaya,açalım müzik defterlerimizi dedim ve hepsi açtı,yazmaya başladı. Yazmayı bitirdiler,fakat pc açılmıyordu. Bende projeksiyon aletinin ışığının zayıf olduğunu bildiğim için şarkının videosunu telefonuma indirmiştim. Videoyu gösteremesemde ordan dinlettim . Ve videodaki şarkıyı söyleyenlere eşlik ettik. Çocuklar şarkıyı çok sevdi. Teker de söylemek istediler. Grupça ,tekli söylediler onlara bende kısık sesle eşlik ettim ki şaşırdıklarında sınıf arkadaşlarına mahçup olmasınlar birbirleriyle gülüp alay etmesinler. İki kardeş vardı alay ettiler birbirleriyle kavgaya tutuştular biri kalem falan fırlattı,kızdım. Aynı şekilde sen yanlış söylesen hoş olur mu ?dedim hem gözüne kal battığında ne hissedersin ? Özür diledi küstü bana ama olsun . Sonra tekrar eski haline döndü. Kalemleriyle şarkıya ritim tutmalarını istedim kimisi ıslıkla kimisi hafiften masaya vurarak ,bazısıda makasın ağzını açıp kapayarak tuttu. Hepsi çok yaratıcıydı. Tenefüste hepsi şarkıyı söyleyerek oyun oynuyordu.Çok mutlu oldum keratalar ya.
Benden sonra beden eğitimi dersinde çocuklarla stajer arkadaşım oyun oynattı sonra sınıfta da bir oyun oynandı. Oyun da yanan şarkı söylüyordu. Yanan öğrenci yeni öğrendiği şarkıyı söyledi ,çok mutlu oldum🤗
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder